افسانه ای به نام 'ایران منزوی
سایت مردمک، با اشاره به تحریم های آمریکا علیه ایران و ادعای این کشور مبنی بر منزوی شدن جمهوری اسلامی، در مقاله ای تحت عنوان "انزوای ایران افسانه است" نوشت: «واشنگتن همچنان در پی تصویری از جهان است که در آن ایران به نحوی ریشهای منقطع و منزوی است. سخنگوی وزارت خارجه، ویکتوریا نولاند طبق معمول همیشه اخیراً گفته است: "ایران میتواند در انزوای بینالمللی باقی بماند." هر چند گویا باید تکلیف اش را با واقعیات قصه هم روشن کند.»
این سایت ادامه داد: «این ایران منزوی پروژههایی مشترکی به قیمت 4 میلیارد دلار با ونزوئلا دارد از جمله یک بانک مهم و همچنین با اکوادور، دهها پروژهٔ برنامهریزیشده از ساخت نیروگاه برق تا باز هم بانکداری دارد. این باعث شده است که گروههای اسراییلی در واشنگتن به شدت خواستار اعمال تحریمهایی علیه ونزوئلا شوند. تنها مشکلی که باقی است این است: آمریکا چطور هزینهٔ واردات مهم نفتیاش از ونزوئلا را خواهد پرداخت؟»
مردمک افزود: «در مطبوعات آمریکا بسیار حرفها زدند از اینکه چرا احمدینژاد این بار در این سفر آمریکای لاتیناش، به برزیل نرفته است ولی از منظر دیپلماتیک رابطهٔ تهران و برزیل همساز است. در میسال 2010، برزیل و ترکیه واسطه یک توافق مبادله اورانیوم شدند که ضمن آن ایران حساباش را با بنبست هستهای میان ایران و آمریکا صاف میکرد. اما این توافق بلافاصله توسط آمریکا نابود شد. برزیل که یکی از اعضای کلیدی گروه اقتصادی برزیل-روسیه-هند-چین (BRICS) است، با راهبرد تحریمهای آمریکا به طور کامل مخالف است.»
این سایت در ادامه اثبات دروغ بودن منزوی بودن ایران نوشت: «در نتیجه، ایران ممکن است در برابر آمریکا و اروپای غربی «منزوی» باشد، ولی در میان گروه BRICS و جنبش غیر متعهدها (متشکل از 120 کشور)، اکثریت جهان جنوب را در طرف خود دارد. البته اکنون متحدان استوار واشنگتن مثل ژاپن و کرهٔ جنوبی هم هستند که تقاضای معافیت از تحریم آتی بانک مرکزی ایران را دارند. جای تعجب نیست چون این تحریمهای یک جانبه آمریکا آسیا را هم هدف قرار داده است. بالاخره، چین، هند، ژاپن و کرهٔ جنوبی، در کنار هم، بیش از 62 درصد از صادرات نفت ایران را میخرند.»
مردمک در مورد موضع ژاپن رد قبال تحریم ایران نوشت: «وزیر امور مالی ژاپن، جون آزومی، با نزاکت خاص آسیاییاش با وزیر خزانهداری آمریکا، تیموتی گایتنر فهماند که واشنگتن برای توکیو که بیش از 10 درصد از نیازهای نفتیاش متکی به ایران است، چه مشکلی درست میکند. ژاپن عهد کرده است که دستکم تا میزان کمی «در اسرع وقت» این سهم را «کاهش» دهد تا به معافیت تحریمهای واشنگتن برسد ولی زیاد دلتان به این خوش نباشد. کرهٔ جنوبی همین حالا اعلام کرده است که 10 درصد نیازهای نفتیاش را در سال 2012 از ایران تأمین خواهد کرد.»
این سایت در مورد چین و روسیه هم نوشت: «از همه مهمتر، ایران "منزوی" دست بر قضا، یک مسأله مهم امنیت ملی برای چین است که هم اکنون بدون کمترین تردیدی تازهترین تحریم های واشنگتن را رد کرده است. غربیها گویا فراموش میکنند که پادشاهی میانه و ایران به مدت تقریباً دو هزار سال با هم تجارت میکردهاند. البته، روسیه هم مدافع کلیدی دیگر "ایران منزوی" است. روسیه هم مخالف تحریمهای قویتر از طریق سازمان ملل یا بستههای تصویبشده واشنگتن است که بانک ملی ایران را هدف قرار میدهد. در واقع، روسیه مدافع عقبگرد تحریمهای فعلی سازمان ملل است و روی برنامهای جایگزین کار میکرده است که دستکم به طور نظری میتواند به یک معامله آبرودار برای همه طرفها ختم شود.»
مردمک در مورد سیاست های اقتصادی ایران هم نوشت: «این مضمون انزوای ایران ضعیفتر هم میشود، وقتی که میبینیم ایران دلارها خود را رها کرده و مبادلات خود با روسیه را با روبل و ریال انجام میدهد، مثل کاری که در تجارت با چین و ژاپن کرده است. در مورد ایران و چین، همه سرمایهگذاریهای مشترک و تجاری به یوان و ریال حل و فصل خواهند شد. معنی این کار این است که اگر لازم باشد: در آینده نزدیک، که اروپا از این ترکیب خارج میشود، تقریباً هیچ یک از مبادلات نفتی ایران به دلار انجام نخواهد شد. علاوه بر این، سه عضو گروه کشورهای BRICS (روسیه، هند و چین) که متحد ایران هستند صاحبان و تولیدکنندگان اصلی طلا هستند. روابط پیچیدهٔ تجاری آنها متأثر از هوسهای کنگرهٔ آمریکا نخواهد بود.»
مردمک در مورد روابط خارجی ایران هم نوشت: «نخستوزیر پاکستان، یوسف گیلانی مرتب به تهران سفر میکند. به وی متحد آمریکا و رئیس جمهور افغانستان حامد کرزی را هم اضافه کنید. در اواخر سال 2011، کرزی در برابر 2 هزار نفر از رهبران قبایل در لویه جرگه تأکید کرد که کابل به تهران از این هم نزدیکتر خواهد شد. در صفحهٔ شطرنج مهم اوراسیا، یعنی در خط لولهٔ نفت منطقه، خط لولهٔ گاز طبیعی ایران پاکستان – بر خلاف میل واشنگتن – اکنون در شرف راهاندازی است. پاکستان به شدت نیاز به انرژی دارد و مایل نیست تا ابد منتظر پروژهٔ همیشگی واشنگتن – یعنی خط لولهٔ ترکمنستان-افغانستان-پاکستان-هند – شود تا از سرزمین طالبان عبور کند.»
این سایت در مورد ترکیه هم نوشت: «حتی احمد داوود اوغلو، وزیر خارجهٔ ترکیه اخیراً به ایران آمده است هر چند روابط کشورش با ایران حساستر از قبل شده است. بالاخره، انرژی بر تهدیدهای منطقهای اولویت پیدا میکند. ترکیه سخت برای دستیابی به منابع انرژی ایران در تقلاست و اگر گاز طبیعی ایران به اروپای غربی برسد – که اروپاییها هم به شدت مشتاق آن هستند – ترکیه کشور بهرهمند از حق ترانزیت آن خواهد شد. رهبران ترکیه هماکنون مخالفتشان را با اعمال تحریمهای بیشتر آمریکا علیه نفت ایران اعلام کردهاند.»
از راهبر آموختم: